2020-11-30T15:42:01+0000

@liesbeth_labeur , verzorgt de workshop ‘gesamtkunstwerk’ voor het Etty Hillesum project, staat vandaag stil bij de overlijdensdatum van Etty Hillesum:

30 november

“De oorlog is nog geen jaar aan de gang als Etty een dagboek begint. Bijna dagelijks schrijft ze, in simpele schoolschriftjes, over haar gevoelens en gedachten. Dat doet ze om haar ‘verstopte’ leven te ordenen. Etty zit zó vol met gedachten en vragen dat het voelt alsof haar leven ‘verstopt’ is. Door erover te schrijven, hoopt ze dat haar gedachten en gevoelens weer los komen en vrij uit haar zullen stromen. De spanning die haar kwelt, zal dan misschien verdwijnen.

Al snel blijkt: de nazi’s willen de totale vernietiging van de Joodse bevolking. Dan veranderen Etty’s dagboekaantekeningen. De oorlog speelt een steeds grotere rol in haar schriftjes. Ze wil begrijpen wat er gebeurt. Waar al het kwaad vandaan komt. Waarom het een kans krijgt. Ze zoekt naar antwoorden op deze moeilijke vragen. En wij lezen met haar mee.

Etty verblijft enige tijd in Kamp Westerbork om mensen te steunen die daar op hun definitieve deportatie wachten. Voor hen wil ze ‘een pleister op de wonde zijn.’ Vanuit Kamp Westerbork schrijft ze ook regelmatig brieven naar haar vrienden. Telkens keert dezelfde boodschap terug: we kunnen het kwaad de wereld uithelpen, als we de wereld vrijmaken van haat. Als we de liefde een kans geven. En dat lukt ons als we beginnen in onze eigen kleine wereld. Met onze familie, vrienden en wie we maar tegenkomen. Zo maken we samen een wereld waarin we allemaal kunnen worden wie we zijn.

Etty zette zich met hart en ziel in voor zo’n betere wereld. Voor haarzelf mocht het echter niet baten. Op 30 november 1943 werd ze vermoord in het Poolse concentratiekamp Auschwitz.”

een stukje tekst uit het lesprogramma #wordenwiejebent #ettyhillesum
#cultuur #cultuurparticipatie #cultuureducatie #